![\"FOT.](\"http:\/\/www.alicjawegorzewska.com\/wp-content\/uploads\/2013\/03\/Ryszard-Wagner-Z\u0142oto-Renu-1.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/p>\n
[special_paragraph]Ryszard Wagner Z\u0142oto Renu wersja koncertowa. Kierownictwo muzyczne: Jan Latham Koenig, przygotowanie solist\u00f3w: Richard Pierson. Wykonanie 20 lipca 2009 w Operze Le\u015bnej w Sopocie.[\/special_paragraph]<\/b><\/p>\n
<\/p>\n
Ponad sto lat min\u0119\u0142o od czasu, gdy Paul Walter Sch\u00e4ffer, m\u0142ody kapelmistrz gda\u0144skiego Teatru Miejskiego, znalaz\u0142szy w trakcie pieszych w\u0119dr\u00f3wek przez lasy pokrywaj\u0105ce morenowe wzg\u00f3rza miedzy Gda\u0144skiem a Sopotem przestronn\u0105 dolin\u0119 o doskona\u0142ych warunkach akustycznych, wpad\u0142 na pomys\u0142 urz\u0105dzenia tam teatru operowego pod go\u0142ym niebem. Ide\u0105 swoj\u0105 i zapa\u0142em potrafi\u0142 tak skutecznie zarazi\u0107 burmistrza Sopotu Maxa Woldmanna, \u017ce ten – mimo oporu rajc\u00f3w miejskich, kt\u00f3rzy my\u015bleli raczej o zbudowaniu reprezentacyjnego domu zdrojowego i nowego ratusza – zaci\u0105gn\u0105\u0142 odwa\u017cnie pierwsze kredyty potrzebne dla skonstruowania wielkiego le\u015bnego amfiteatru, widz\u0105c w tym nie lada atrakcj\u0119 dla turyst\u00f3w, licznie odwiedzaj\u0105cych nadmorski kurort.<\/p>\n
Ryzykowa\u0142 tym sposobem nawet utrat\u0119 stanowiska i zwichni\u0119cie urz\u0119dniczej kariery; ostatecznie jednak obaj z Sch\u00e4fferem wygrali, a ich \u015bmia\u0142\u0105 wizj\u0119 wspar\u0142 wp\u0142ywowy genera\u0142 August von Mackensen, kt\u00f3ry w dodatku nie ograniczy\u0142 si\u0119 do moralnego poparcia, lecz skierowa\u0142 oddzia\u0142 podleg\u0142ych mu \u017co\u0142nierzy do prac in\u017cynieryjnych. W rezultacie ju\u017c w ko\u0144cu lipca 1909 roku mo\u017cna by\u0142o rozpocz\u0105\u0107 pr\u00f3by; w sierpniu przedstawienie zapomnianej dzi\u015b niemal zupe\u0142nie romantycznej opery Conradina Kreutzera Nocleg w Grenadzie uroczy\u015bcie zainaugurowa\u0142o pierwsze Zoppoter Waldfestspiele.<\/p>\n
Burmistrz Woldmann chcia\u0142 co prawda zacz\u0105\u0107 od razu z pu\u0142apu najwy\u017cszego, czyli od Wagnerowskiego Zygfryda (przez kompozytora nazywanego nota bene „sztuk\u0105 le\u015bn\u0105”), zosta\u0142 jednak przeg\u0142osowany przez Sch\u00e4ffera i… w\u0142asna \u017con\u0119, cenion\u0105 \u015bpiewaczk\u0119 operow\u0105 Gertrud\u0119 Woldmann. Jak si\u0119 okaza\u0142o – s\u0142usznie, gdy\u017c trzytysi\u0119czna z g\u00f3r\u0105 widownia przyj\u0119\u0142a spektakl opery Kreutzera entuzjastycznie, a owacjom i gratulacjom zar\u00f3wno po jego zako\u0144czeniu, jak przedtem, w przerwie mi\u0119dzy aktami, nie by\u0142o ko\u0144ca. Szum drzew za\u015b i trele ptak\u00f3w gnie\u017cd\u017c\u0105cych si\u0119 na ich konarach w odczuciu zgromadzonej publiczno\u015bci dodatkowo podnosi\u0142y urok niezwyk\u0142ego wieczoru.<\/p>\n
Po pierwszym przedstawieniu nast\u0105pi\u0142y oczywi\u015bcie kolejne, a w latach dwudziestych ubieg\u0142ego wieku pocz\u0119to w Operze Le\u015bnej w Sopocie urz\u0105dza\u0107 regularne festiwale wagnerowskie z udzia\u0142em znakomitych dyrygent\u00f3w, jak cho\u0107by Hans Knappertsbusch i Erich Kleiber oraz r\u00f3wnie wielkich \u015bpiewak\u00f3w (nietrudno by\u0142o zauwa\u017cy\u0107, \u017ce dla wi\u0119kszo\u015bci dzie\u0142 niemieckiego mistrza niepowtarzalne otoczenie tego obiektu stanowi\u0142o wr\u0119cz wymarzon\u0105 naturalna sceneri\u0119). Niebawem festiwale zyska\u0142y s\u0142aw\u0119 w Europie, a Copotom (tak wtedy wymawiano w Polsce nazw\u0119 miasta) przypisywano w pewnych ko\u0142ach miano „Bayreuthu P\u00f3\u0142nocy”.<\/p>\n
Po wojnie sytuacja zmieni\u0142a si\u0119 diametralnie i \u015bwietne tradycje Opery Le\u015bnej sta\u0142y si\u0119 dla innych zupe\u0142nie k\u00f3\u0142 tak dalece niewygodne, \u017ce przypadaj\u0105ce w roku 1959 pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolecie sceny przemilczano ca\u0142kowicie. Zreszt\u0105 czynniki decyduj\u0105ce o charakterze wydarze\u0144 kulturalnych do po\u0142owy lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych sprzeciwia\u0142y si\u0119 wystawianiu dzie\u0142 Wagnera w kt\u00f3rymkolwiek z polskich teatr\u00f3w. Odbywa\u0142y si\u0119, owszem, w Operze Le\u015bnej jeszcze w latach czterdziestych ciesz\u0105ce si\u0119 wielkim powodzeniem koncerty \u015bwie\u017co utworzonej w Gda\u0144sku orkiestry symfonicznej (jeszcze nie Filharmonii); pami\u0119tam jak na kt\u00f3rym\u015b z nich ptaki uk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 do snu w koronach drzew uroczo towarzyszy\u0142y \u015bpiewem fletom i klarnetom brzmi\u0105cym w dyrygowanej przez Kazimierza Wi\u0142komirskiego Szeherezadzie Rimskiego-Korsakowa. Potem jednak wspania\u0142y obiekt zamilk\u0142 na d\u0142ugo; po trosze zapomniany (kto wie, czy nie celowo?) o\u017cy\u0142 w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych w zupe\u0142nie innym \u015bwiecie muzycznym – za spraw\u0105 festiwali piosenki.<\/p>\n
I trzeba by\u0142o dopiero okr\u0105g\u0142ego stulecia, by od\u017cy\u0142a my\u015bl o przywr\u00f3ceniu Operze Le\u015bnej jej pierwotnej funkcji i znaczenia. Forpoczt\u0105 stal si\u0119 tu dany 8 lipca go\u015bcinny wyst\u0119p teatru operowego z Chemnitz z przedstawieniem Tristana i Izoldy. Prawdziwym jednak spiritus movens bardziej dalekosi\u0119\u017cnego przedsi\u0119wzi\u0119cia sta\u0142 si\u0119 Stanis\u0142aw Daniel Kotli\u0144ski, kieruj\u0105cy od dziesi\u0119ciu lat gda\u0144sk\u0105 agencj\u0105 artystyczn\u0105 „Syrinx”, w jednej osobie \u015bpiewak operowy (baryton), pedagog i impresario. On w\u0142a\u015bnie podj\u0105\u0142 trud zorganizowania w Operze Le\u015bnej 20 lipca koncertowego wykonania Z\u0142ota Renu Wagnera przy udziale specjalnie w tym celu utworzonej Sopot Wagner Festival Orchestra (w kt\u00f3rej gra\u0142o m.in. a\u017c pi\u0119\u0107 harf!). Na lato nast\u0119pne zapowiedzia\u0142 wykonanie Walkirii, obiecuj\u0105c przedstawienie w przysz\u0142o\u015bci kolejnych cz\u0119\u015bci Pier\u015bcienia Nibelunga – ju\u017c w wersji scenicznej.<\/p>\n
\nZ\u0142oto Renu poprowadzi\u0142 znakomicie Jan Latham Koenig – brytyjski kapelmistrz o polskich, po k\u0105dzieli, korzeniach, przez czas pewien dyrektor artystyczny festiwalu „Wratislavia Cantans”. Jego matka urodzi\u0142a si\u0119 w Gda\u0144sku, potem mieszka\u0142a w Sopocie i jako dziewczynka ogl\u0105da\u0142a w Operze Le\u015bnej imponuj\u0105ce przedstawienie Walkirii. Za spraw\u0105 jego batuty szczeg\u00f3lnie mocne wra\u017cenie wywar\u0142a dramatyczna scena z olbrzymami w pierwszej cz\u0119\u015bci dramatu oraz majestatyczne wej\u015bcie bog\u00f3w do Walhalli ze sceny fina\u0142owej.<\/p>\n
W mi\u0119dzynarodowej obsadzie solist\u00f3w, dobranej nader celnie, prym zdecydowanie wi\u00f3d\u0142 (przysparzaj\u0105c nam patriotycznej satysfakcji) Tomasz Konieczny, ma\u0142o znany w kraju 37-letni bas-baryton z \u0141odzi, osiad\u0142y w D\u00fcsseldorfie i zwi\u0105zany z teatrem operowym w Mannheim, go\u015bcinnie wyst\u0119puj\u0105cy m.in. w Operze Wiede\u0144skiej. W Sopocie przejmuj\u0105co wykona\u0142 parti\u0119 z\u0142owrogiego kar\u0142a Alberyka. Obok niego b\u0142yszcza\u0142 pot\u0119\u017cny Islandczyk Kristinn Sigmundsson jako olbrzym Fasolt oraz ameryka\u0144ski tenor Jeff Martin jako przemy\u015blny b\u00f3g ognia Loge. Baryton, Belg Werner van Mechelen, ujmowa\u0142 wysok\u0105 kultur\u0105 interpretacji partii Wotana (cho\u0107 brakowa\u0142o mu nieco silniejszej osobowo\u015bci), za\u015b Anna Luba\u0144ska ze szlachetnym umiarem za\u015bpiewa\u0142a parti\u0119 jego ma\u0142\u017conki Fryki. \u015awietn\u0105 Frej\u0105 okaza\u0142a si\u0119 Aleksandra Chaci\u0144ska, kt\u00f3ra nadto wesp\u00f3\u0142 z urocz\u0105 Katarzyn\u0105 Ho\u0142ysz i Alicj\u0105 W\u0119gorzewsk\u0105-Whiskerd stworzy\u0142a znakomity tercet C\u00f3rek Renu. Sam za\u015b Daniel Kotli\u0144ski z powodzeniem wykona\u0142 skromn\u0105 rozmiarami ale wa\u017cn\u0105 parti\u0119 boga gromn\u00f3w i burz – Donnera. Dzie\u0142o Ryszarda Wagnera w wykonaniu tym wywar\u0142o mocne wra\u017cenie i s\u0142usznie zosta\u0142o nagrodzone d\u0142ugotrwa\u0142\u0105 i serdeczn\u0105 owacj\u0105 przesz\u0142o dwutysi\u0119cznej publiczno\u015bci. By\u0142o to z pewno\u015bci\u0105 jedno z najwa\u017cniejszych wydarze\u0144 artystycznych na prze\u0142omie muzycznych sezon\u00f3w.<\/p>\n